Sesriem campsite Sesriem sun downer
sossus vlei hannie

Woensdag 26 mei.
Ontbijt heerlijk, goed geslapen in een echt bed, geweldige matras en plaats zat! Het water voor de douche wordt op hout gestookt en is loei heet. Wel eens lekker om in een kamer met douche te zijn, wat een genot! Onderweg naar Duwisib Castle zien we veel tafelbergen. De route vandaag heeft een gevarieerd uitzicht, dan weids, dan tafelbergen, gewone bergen, dan weer groen met veel bomen. Via de C14 nemen we de D 826. Het verschil tussen C en D wegen is het onderhoud, C wegen worden elke maand onderhouden en D wegen om de 3 maanden. Toch is de conditie van de D weg redelijk, de C weg is plaatselijk veel slechter.
Als we aankomen in Sesriem is onze eerste indruk: zandput!!! We gaan naar de receptie en kopen een permit. John wil hout gaan kopen maar in de winkel is geen hout of vlees te krijgen. We rijden het kamp uit en gaan naar tankstation Engen ( vlakbij). Je kunt er internetten, broodje eten, hout en vlees kopen. Alez, koud drankje op het terras en dan kijken we elkaar eens diep in de ogen. We hebben niet veel gesproken sinds we aankwamen in Sesriem. Moeten we echt 3 nachten in deze zandbak blijven? Ik bel met Beach Lodge in Swakopmund en vraag of we een nacht eerder kunnen komen. Geen probleem, gelukkig! Dan naar OIA bellen om ze te laten weten dat we een dag eerder uit Sesriem vertrekken. Tevens doe ik Petra de groeten van Stefan en Jenny, ook zij zijn zeer tevreden over de organisatie waarmee we deze reis georganiseerd hebben.
We gaan terug naar de camping en maken op plaats 15 ons kamp. Sous moet wachten tot morgen. Voordat we gaan bbq en gaat de wind gelukkig liggen. Jakhalzen komen vanavond met kijken wat er in dit kamp te halen is, zijn niet bang aangelegd.
Sossusvlei: een opgedroogd meertje temidden van steile en dieprode zandduinen in het Namib Naukluft Park.

Namib Naukluft Park

 

Ingeklemd tussen twee woestijnen, de Namib in het westen en de Kalahari in het oosten, biedt de droge zuidelijke regio adembenemende landschappen. Het Namib-Naukluft Park is het meest veelzijdige gebied in Namibië en een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van het land.

De uitgestrekte wildernis van bijna 50 000 vierkante kilometer bevat belangrijke plekken zoals Sossusvlei, Sesriem, de Welwitschia Trail, Sandwich Harbour, de Naukluft Mountains en de Kuiseb Canyon. Dit enorme gebied met een oppervlakte ter grootte van Duitsland, bestaat uit duinen (waarvan sommige in de Sossusvlei behoren tot de hoogste in de wereld), zand vlaktes en ruige berggebieden.
Het is één van de dunst bevolkte gebieden in het land waar de bezoeker een uniek gevoel van grootsheid en isolement kan ervaren. Hier kunt u, meer dan waar ook ter wereld, genieten van de magische en schitterende sterrenhemel.
Sossusvlei, met zijn monumentale duinen, tot 325 meter hoogte, gemeten vanaf de basis, is één van de top bestemmingen in Namibië. De stervormige duinen zijn een gewild onderwerp voor kunstenaars en fotografen. Gevormd door sterke wind die van diverse kanten kan komen, zijn ze op hun hoogst en meest spectaculair waar de naar het westen stromende rivier Tsauchab leeg vloeit in de Vallei. De warme tinten van het zand, variërend van abrikoos tot oranje, rood en kastanjebruin, zijn een levendig contrast met de oogverblindende witte vlakken van de grote klei pannen aan de voet van de duinen. Een van deze, Dead Vlei(Pan) genoemd, is een grote spookachtige uitgestrektheid van gedroogde witte klei, gekenmerkt door skeletten van oude kameel-doorn bomen, met koolstof gedateerd tussen de 500 en 600 jaar oud. Als het voldoende heeft geregend om de Tsauchab rivier weer te laten stromen, vult de pan zich met water, waardoor flamingo's en andere watervogels worden aangetrokken door het gebied.
Het Naukluft gedeelte beslaat de andere helft van de Namib - Naukluft National Park. Hier liggen de Naukluft bergen waar enorme, gevarieerde rotsformaties liggen, waardoor de Naukluft een waar paradijs is voor geologen. Er komen vijf verschillende vegetaties voor binnen het park. Deze bieden een schat aan boom en struiksoorten, en een grote verscheidenheid van aloë’s.
In het gebied leven onder andere de Hartmann zebra, kudu, gemsbok, klipspringer, duiker, steenbok, luipaard, baviaan, jakhals, vos, wilde kat, caracal en de aardwolf. Naukluft's steile kliffen zijn nestplaatsen voor diverse soorten broedvogels, waaronder de Zwarte Adelaar.

zand John sossus vlei

Donderdag 27 mei
Heel vroeg op, voor dag en dauw. Deze duin moet wel erg mooi zijn. Met een halve kop koffie en vroeg uit de veren moet de tent opgeruimd worden. Mijn coördinatie n behendigheid is dan nog niet echt uitstekend maar met John’s gegrommel fiksen we het klusje toch op tijd. Dan 60 km naar de Sossusvlei, de laatste 5 km is 4X4. John zet de Nissan in de 4L en gaan, volleerd stuurt hij de auto door de zandbak en met de nodige bumps komen we heelhuids aan. Net als we aankomen gaat de zon op, we pakken onze moed bij elkaar en taffelen naar boven. Het verrast me hoe snel we een eind omhoog komen over de kam van de duin. Wie omhoog gaat moet ook omlaag! Maar hoe? Ik ga eerst op m’n achterste maar dat veroorzaakt een complete aardverschuiving. Dan maar lopen en dat lukt na een paar stappen ook nog aardig. Met 2 kg rood zand in elke schoen sta ik weer beneden. Ballast verwijderen en dan terug naar de auto. Langzaam rijden we de 5 km terug, John krijgt er plezier in en coureurt als in Dakar. Gelukkig hoeven we nog maar 60 km te rijden voor eggs and beans, en voor mij 2 grote koppen koffie.
Later op de dag gaan we naar Sesriem Canyon. Hiervoor heb je ook de permit nodig maar niemand die controleert. Je zet je auto neer en loopt zo de canyon in. Boven is niks, bij ons zou er al lang een frietkot, koffieterras en souvenirstand  en wat nog meer gestaan hebben. De canyon is reusachtig, een paar grote verlaten nesten, en her en der een kleine verborgen waterpoel.  Gelukkig hebben we water bij ons en hoeven we niet met zes riemen dit omhoog te halen.
Later als we aan onze BBQ zitten haalt een gabar goshawk een muisje uit onze acacia boom. Vanavond is het weer koud en veel wind.

 

Vrijdag 28 mei
Koude Nacht. Om 06:45 op weg door het Naukluftgebergte.  C 17 / C 19 / C 14 / B2 . Om 08:15 zijn we in Solitaire ( boek van Ton van der Lee) . Het is anders dan ik uit het boek voor ogen heb, wel zie ik veel terug. Dan ruik ik uit de bakkerij de geur van appeltaart, Smaakt goed met een kop verse koffie erbij. Ik neem nog wat verse koeken mee voor onderweg. Voordat we vertrekken loop ik rond met de camera om mijn beeld van Solitaire vast te leggen. Je ziet hoe commercieel alles is geworden op dit kruispunt van wegen. In de werkplaats laten we de bout weer vast zetten. Hij zit goed vast zolang het duurt.
Onderweg naar Swakopmund gaat die stomme bout echter weer los, de bumper maakt een kabaal en heeft het hard te verduren op deze wegen. Ik bel met Kea en ze beloven dat er bij Beach Lodge iemand zal zijn die het in orde maakt.
Onderweg naar Swakopmund passeren we 2 mooie bergpassen. Het eerste gedeelte van de route is groen, bomen en bergen. Hierna wordt het droog, dor en heet! Fata Morgana’s zien we regelmatig en heel veel zand. Dan neemt de wind en zien we palmbomen en asfalt. We rijden Walvisbaai binnen. We stoppen ff aan de oceaan om de benen te strekken maar de wind is behoorlijk sterk. We gaan door naar het hotel in Swakopmund, www.beachlodge.com.na  . We bellen naar KEA en die belt terug met de mededeling dat wij naar de garage moeten. De monteur kan niet weg. Ik krijg een naam, 06 nummer en het adres. Bij de receptie bekijken we de kaart van Swakopmund en gaan op pad. Echter de hoek van de straten waar we moeten zijn vinden n we niet. Er ligt nog een klein stukje straat tussen. Uiteindelijk vinden we met veel gesodemieter de garage. Met 4 man kruipen ze onder de wagen ( kost niks) en na een half uur kunnen we wegrijden. We zijn ervan verzekert dat de bout nooit meer los gaat. Service van de zaak. Dan maar boodschappen doen voor de 2e helft van de reis, we gaan naar de Shoprite. Een bijna europeese winkel. Als we klaar zijn gaan we naar het hotel voor een douche en dan eten bij de Wreck. Heerlijk gegeten, kaarsje op de tafel, fijne bediening, lekkere fles wijn erbij, espresso na. Relax & enjoy. Relaxen doen we ook op de slaapkamer, vanuit bed hebben we zicht op de oceaan, zacht hoor je haar bulderen. Slaap lekker!

Solitaire Cafe van der Lee

Zaterdag 29 mei
Ontbijt bij Beach Lodge, keurig gedekte tafel, scrammbled eggs in een torentje opgemaakt, vers brood. Het leven is zo slecht nog niet. Dan gaan we naar Walvisbaai voor de Laramontocht. Met de Ocean Lady varen we langs de landtong die elk jaar groter wordt. ( in 100 jaar: 2 km). We zien pelikanen en zeehonden. Scotty is een kleine zeehond die de boten goed in de gaten houdt, voor wat lekkers springt ie ook aan boord.  En zo op mijn schoot. Scully, de zeehond met de littekens, komt ook aan boord. Hij is een maatje groter maar nog steeds heel lief. De dolfijnen schieten langs de boot heen en spelen als het ware met de boot. Ze vinden het heerlijk om door de stroming die de boot veroorzaakt te zwemmen. Wist je trouwens dat een dolfijn met 1 oog open slaapt? Hij sluit dan ook die hersenhelft en na 10 á 20 minuten wisselt hij het af.  Ik maak redelijk wat foto’s van het water en een paar van de dolfijnen. Water maakt hongerig en we worden aan boord verwend met lekkere hapjes en oesters, glaasje sekt erbij, op de dolfijnen.
We gaan terug naar Swakopmund, rechts zand, links water. We moeten nog vers vlees halen in de winkel. Als we in het winkelgedeelte stoppen is een gedeelte van de weg afgezet. Het is carnaval hier, echt op de duitse manier met Bier, Wurst und Mädel. Tja
Vanavond gaan we met de taxi naar de stad en uit enten bij Kucki’s Pub. Het is er heel erg druk, veel gasten van het carnaval. Het eten is ook goed en een snelle bediening. Na het eten drinken we beneden nog wat aan de bar en komen daar onze buren uit Sossus tegen. Zij n 80 jarige moede ris in de backpacker gebleven. De man, een duitser, woont al 5 jaar in Kaapstad en werkt halve  dagen voor Lufthansa. Samen met zijn vriendin Jutta wordt er nog gezellig geklest. Als de taxi komt is het ongemerkt 23:30 geworden. Niet te geloven. Als we langs het politiebureau komen, worden er een aantal arrestanten uitgelaten. Deze gaan tot maandag morgen de cel in en moeten dan geboeid de straat oversteken naar het gerechtsgebouw.
Vannacht hebben we weer een mooi uitzicht op de oceaan, echter een extra deken is zelfs in het hotel nodig.

walvisbay Hannie en haar hondje

Zondag 30 mei.
Tommy Collard van www.livingdeserttours.com.na komt ons ophalen bij het hotel. Een oude landrover, die na 1978 niet meer gemaakt is, pikt ook nog 6 andere gasten op. We gaan de duinen in en als we een tijdje gereden hebben stoppen we. De bandendruk moet van 3.1 naar 0.8. We rijden over de duinen en gaan vaak spectaculair naar beneden. Tommy vertelt veel over de woestijn, wandelende duinen kunnen afhankelijk van de grote wel tot 200 mtr wandelen. Fit heeft te maken met de helling en de wind. We zien een slang ( schlegel’s blind snake) , verkleedmannetje ( namaqua cameleon) , een web footed gecko. En een witte tok tokkie ( tenebrionid beetles ). We leren sporen lezen in de duinen en Tommy verzamelt ook eventueel afval dat er ligt. In het zand is het 14 cm lager ook 14° koeler. Het zand kan temperaturen van 75 ° bereiken. Het is nu 37° en behoorlijk koud, elke Namibianer vindt het onder de 30° al koud en heeft dan op z’n minst een fleece trui aan en een muts op. Tommy ziet een spoor, graaft met z’n handen en vindt de slang, cameleon of lizard. De kleuren van de duinen veranderen steeds door de quartz. Er zit veel zwart ( ijzer ), paars en wit, ook een aparte kleur donkerrood. We zijn onderweg tot 15:00 en als we de stad weer in rijden moet Tommy rechtstreeks en rechtdoor naar de eerste garage om de banden op te pompen.
Als we weer terug bij het hotel komen is de auto gewassen, niet te kennen. Ziet er weer keurig uit zolang het duurt. We wandelen nog een lekker stuk langs de oceaan en dan gaan we de route naar Khorixas voorbereiden.

 

Maandag 31 mei
Na het ontbijt is de auto weer gewassen, mijn tip hiervoor heb ik gisteren al gegeven, dadelijk is de lak er af. Om 07:30  vertrekken we richting Hentiesbaai, en ja weer uitgestorven en onbewoond. Het is vandaag mistig, grijs. Rechts zand, links een grijze muur van mist die boven de oceaan hangt. Bij Uis gaan we tanken. Bij het kruispunt voor Uis  kopen we stenen van de lokale hangjeugd. We betalen een gedeelte contant en voor de rest moeten we een brood en een fles cola meenemen op de terugweg. Doen we. Onderweg stoppen we nog bij een stand waar 3 Himba en 1 Herero vrouw souverniers verkopen. Voor 5 N$ mogen we een foto maken. Het wordt nu warmer en warmer, en ook het landschap wordt groener en gevarieerder. Vanaf de weg is het 2 km naar camp Xaragu over een off road weg. Inderdaad, wat onderhoud zou niet overbodig zijn. Hier maakt dat niet zoveel uit, met onze Nissan komen we er goed overheen en ’s avonds komen nog wat zuid afrikaanse gasten met 4x4 en sleurhut. Camp Xaragu is opgericht door Danie Wessels, een Nederlander die in 2008 gestorven is. Het personeel dat met hem gewerkt heeft, mist ‘m nog steeds. Het is een ruime campsite met eigen BBQ, geen stroom en een net voor de schaduw. Overdag is er wel stroom voor de eigen voorzieningen, van 8 tot 17 voor de fridge en communicatiemiddelen. ’S Avonds worden in de douche en toiletten olielampen geplaatst. Ruth de geit loopt door het restaurant en springt behendig op een tafel voordat ze eruit gezet wordt, de rest van de geiten drinkt wat aan het zwembad, wij nog wat aan de bar. Hier in Khorixas is het 32° in de schaduw, een groot verschil met de kou in Swakopmund.  Het is een rustig camp en ’s avonds is het echt donker. De nacht is echter niet zo rustig, de kat komt aan ons gaasdeurtje kijken, de geiten lopen met de bel om rond te scharrelen. Verder is het vannacht warm, voor de verandering.

dessert snake
himba onze kat

Dinsdag 01 juni
We staan rustig op en gaan naar Khorixas. We gaan niet naar Burnt mountiain en ook niet naar Petrified forrest. John heeft het heet en wil geen cultuur. Dan maar de was gedaan, foto’s van het camp gemaakt en de rest van de foto’s nagekeken. ’S Avonds komen nog 3 zuid afrikaners met de sleurhut. Als ik ’s avonds lekker in de vlammen van het kampvuur aan het staren ben, vindt John sporen van een slang. Welke slang weet hij niet. Dan zit onze kat met de slang te spelen, de slang speelt terug, Oh god! John loopt onrustig door het camp en vindt ook nog een gele schorpioen. De schorpioen rent rond, heel snel, allemaal rondjes. Het kijken naar de sterren is voorbij, wijn mag ik niet opdrinken. Ik moet met de zaklamp schijnen: kijken wat die kat en de slang uitspoken. Dan wordt de slang gehalveerd met het jonnies knife. Hup nu naar bed, John is het zat.

 

Woensdag 02 juni
John wil weg uit dit slangennest. Vandaag hebben we een relatief korte rit naar Palmwag,http://www.safariadventurecompany.com/ , de weg is er slecht en na 35 km ligt de bumper er weer bijna onderuit. Het landschap wordt wel mooier, bergachtig en goudgele graspollen. Heel er g veel wind. Onderweg hebben we geen bereik met onze telefoon. Door naar Palmwag. Bij aankomst onderhandelen we over de prijs van upgraden. Duur ff maar we komen eruit, voor een heel goeie prijs krijgen we een familiekamer. John blij, kijkt nog of er geen beesten in het stro dak zitten. Hij wordt weer rustig als ie behalve een gecko niks anders met harige poten vindt. Dan gaan we naar de workshop voor de reparatie van de auto. Schroefje erbij, rubbertje, locktite eraan en 2 jaar garantie.  By the way, de kamer is prachtig, super groot en een eigen zwembad, een grote douche met zeepjes en potje bodylotion. Kunnen we weer eens tutten. We eten rond een uur of 4 op het terras bij de lodge. Genieten van een lekkers gemsbok steak met uitzicht op de wildernis. ‘s Avonds genieten we van de zonsondergang op ons eigen terras. Als een schim in het maanlicht zien we een ree soort, welke weet ik nog niet. ‘

vervolg